Olay günü alkollü, ehliyetsiz ve kasksız bir sürücü jandarmadan kaçarken park halindeki motoruma çarptı. Kazada yaralandı ve ambulansla hastaneye götürüldü.
Benim içinse asıl mücadele kazadan sonra başladı.
Çünkü o motor benim ekmek teknemdi. Onunla çalışıyor, paket taşıyor ve geçimimi sağlıyordum.
Motorum kullanılamaz hale geldiği için uzun bir süre çalışamadım. Çalışamadığım her gün yalnızca bir iş günü değil, doğrudan kaybedilmiş bir gelir anlamına geldi.
O süre boyunca kazanamadığım paranın yanında, ödemek zorunda olduğum borçlar ve günlük masraflar devam etti. Yani gelirim durdu ama giderlerim durmadı.
Üstelik motorumu tekrar kullanıp çalışmaya başlayacağım günü beklerken zamanım, emeğim ve düzenim de kayboldu.
Bunun manevi tarafı ise çok daha ağırdı.
Her gün “Ne zaman çözülecek?”, “Ne zaman tekrar çalışabileceğim?”, “Uğradığım zarar nasıl karşılanacak?” diye düşünmek zorunda kaldım.
Benim hatam olmayan bir olay yüzünden çalışamadım, gelir kaybettim ve hayat düzenim bozuldu.
Bugün hâlâ bunun etkilerini yaşıyorum.
Kaza tespit tutanağı, hasar fotoğrafları ve diğer belgeler elimde.
Ben kimseden ayrıcalık istemiyorum.
Çalışamadığım sürenin, uğradığım maddi kaybın ve yaşadığım mağduriyetin karşılığını istiyorum.
Aradan zaman geçmesine rağmen süreç hâlâ sonuçlanmadı.
Artık susmayacağım.
Paylaşın, duyurun. Çünkü benim için bu sadece bir motor kazası değil; hayatımın ve geçimimin sekteye uğradığı bir süreç.
Hakkımı sonuna kadar arayacağım.
